Kącik Rodzica

 

Uzależnienie dzieci od telewizji i urządzeń multimedialnych

            W dzisiejszych czasach często możemy spotkać się z sytuacją kiedy dziecko zaczyna i kończy dzień oglądając bajki lub grając w gry np. na tablecie. Nagłe przerwanie tych czynności powoduje często u dziecka płacz, złość i krzyk. Rzadko kiedy jest zainteresowane innymi zajęciami czy zabawami. Najczęstszą przyczyną  takich zachowań jest uzależnienie od mediów. Nadmierne używanie telefonu, telewizora itd. może zagrozić prawidłowemu rozwojowi dziecka. Niedojrzały układ nerwowy u dzieci jest podatny na uzależnienia od urządzeń multimedialnych.

            Przyczyny powiększania się uzależnień najmłodszych często wynikają z braku poświęcania czasu przez dorosłych, dzieci uciekają w multimedia uzależniając się od nich, tracą więzi społeczne, zatracają umiejętność kontaktowania się ze światem rzeczywistym. Nadmierne korzystanie z komputera lub telewizora może prowadzić również do powstania u dziecka wad postawy i wzroku.  Telewizja i gry, często zaczynają zastępować dziecku interakcje społeczne. 

Zachowania u dziecka, na które rodzic powinien zwrócić uwagę:

– dziecko oderwane od multimediów jest rozdrażnione lub agresywne,

– nie jest w stanie przerwać gry i protestuje gdy rodzice o to proszą,

– odkłada na później swoje podstawowe potrzeby (jedzenie, picie, sen)

– nie umie określić ile czasu spędziło przed telewizorem czy komputerem i chce tego czasu spędzać coraz więcej. 

Aby zapobiegać uzależnieniu od multimediów rodzice powinni:

– spędzać z dzieckiem aktywnie czas wolny,

 – zwracać uwagę do czego dziecko używa Internetu, telewizji lub komputera,

– wspólnie ustalić zasady z jakich portali i gier może dziecko korzystać,

– zorganizować zajęcia niezwiązane z graniem czy oglądaniem  np. zaproszenie koleżanki czy kolegi,

– pomóc dziecku rozwijać talenty niezwiązane z multimediami,

– nadzorować  ilość czasu, który dziecko spędza przed komputerem, telewizorem. 

            Istotne jest, aby umieć zrównoważyć u dziecka ilość czasu spędzanego w świecie wirtualnym a realnym. Nie ma potrzeby całkowicie pozbawić dziecka przyjemności płynących z korzystania z multimediów, ważne jest aby zdobyć umiejętności, które pomogą w bezpieczny i rozsądny sposób korzystać z komputera, tabletu i telewizora.  Co za tym idzie – rodzic nie powinien dopuścić do pogrążenia się dziecka w wirtualnym świecie, a także w porę umieć wychwycić problem i odpowiednio zareagować.

Opracowane na podstawie: „Zanim wkroczy specjalista…” autorstwa A. Wentrych

 

Adaptacja dziecka w przedszkolu

            Dziecko podczas rozpoczęcia przygody z przedszkolem może napotkać wiele różnych bodźców. Nowe otoczenie, koleżanki, koledzy, są jednym z wielu czynników, które u małego przedszkolaka mogą wywołać stres i niepokój, niekiedy lęk i przerażenie, ale również ciekawość i ekscytacje. W tych pierwszych chwilach ważna jest pomoc i wsparcie rodziców, aby bezpiecznie i pewnie przejść przez okres adaptacji.
            Rodzice przyszłego przedszkolaka muszą pamiętać, że każde dziecko jest inne jednym adaptacja przyjdzie łatwiej innym trudniej. Jeśli maluch od najmłodszych lat jest izolowany, większość czasu spędza z rodzicami, a rzadko z rówieśnikami, na placu zabaw, czy w dziecięcym klubiku, adaptacja u takiego dziecka może przebiegać trudniej.
U dzieci, które miały częsty kontakt z rówieśnikami, towarzyszyły rodzicom w różnego rodzaju aktywnościach i poznawały wspólnie świat proces ten przebiegnie znacznie łatwiej.

            Rodzice powinni zapewnić maluchowi dobry start w nowe życie i obowiązki przedszkolne, powinni dać dziecku poczucie bezpieczeństwa i wykazać się zrozumieniem na jego lęki i obawy, nie powinien zrażać dziecka do przedszkola, aby pobyt w nim nie kojarzył się z karą. Istotne jest pozytywne nastawienie dziecka do pobytu w przedszkolu, należy pokazać przedszkole jako miejsce bezpieczne i atrakcyjne, w domu można pobawić się w przedszkole, przybliżyć dziecku zasady panujące w placówce. Gdy dziecko będzie miało  jakiekolwiek pytania, odnośnie przedszkola, zasad i obowiązków w nim panujących,   staraj się na nie rzetelnie i sumiennie odpowiadać. Dzięki temu dziecko będzie mogło się przygotować na rozłąkę z rodzicami.

            Czasami ciężko jest zrozumieć, że dziecko jednego dnia chętnie chodzi do przedszkola, a innym razem narzeka i płacze. Jest to całkiem zrozumiałe, dlatego, że tak jak i dorosły ma prawo do gorszego samopoczucia, co może być spowodowane zmęczeniem, lub chęcią zwrócenia na siebie uwagi.  Sytuacje takie jak pojawienie się nowego członka rodziny, konflikt między rówieśnikami czy zmiany w najbliższym otoczeniu mogą potęgować niechęć do przedszkola. Jeśli chcemy temu zaradzić, powinniśmy wykazać się cierpliwością i wyrozumiałością, a przede wszystkim należy wysłuchać dziecka i tego co ma nam do powiedzenia oraz otoczyć je wsparciem.

Opracowane na podstawie: „Gdy rodzice pytają o…” autorstwa K. Klimek- Michno; „Adaptacja przedkolaka” D. Jęczmińska


Skip to content